سلام

تامل بسیار کرده ام تا شاید قلم یاری کند و من دست خالی نیایم.اما نشد.

می خواهم بروم در حالی که کوله بارم خالی است و من اصلا نمی دانم چگونه مرا به این سفر می برند.احساس می کنم. باران باران رحمت است که بر سرم می ریزد.می خواهم بدی هایم را بسپارم به جاذبه ماه و خوبی هایم را به دوستانم.بحل کنید مرا که شاید قلبم از شوق از حرکت باز ایستد و فرصت دیدار مجددی نباشد.